KWIAT LOTOSU

Kwiat Lotosu jest blisko Buddy od jego narodzin: według znanej legendy np.  kwiat lotosu pojawia się podczas wykonywania przez niego pierwszych siedmiu kroków; również w tradycyjnej ikonografii możemy zauważyć kwiat lotosu pośród innych znaków występujących u stóp Buddy. Prawdopodobnie pod wpływem Buddyzmu Lotos stał się jedną z najważniejszych roślin na Dalekim Wchodzie.

Również rodzaj ludzki był postrzegany przez Buddę jako wielka ilość kwiatów lotosu w stawie. Jak mawiał starożytny poeta: tak jak w jeziorze z jasnoniebieskimi, czerwonymi lub białymi kwiatami lotosu, niektóre z nich urodziły się w wodzie,  inne w wodzie dorosły, są w tej wodzie zanurzone i wewnątrz się karmią, inne kwiaty unoszą się na powierzchni wody,  a inne tylko leżą, nie zalane, tym sposobem Dostojny Święty, Perfekcyjny, W Pełni Przebudzony, słyszący wołanie Bramy i poruszający moje współczucie dla ziemskich istot, ogląda świat oświeconym okiem.
Ujrzał on wielką skromność lub wiele pasjonujących znaczeń, przypisując im skromność lub siłę, dobre lub złe cechy, dobro i zło z naukowego punktu widzenia.
Lotos jest uznawany jako symbol czystości, bo pomimo iż żyje w stawach, a jego korzenie zagłębione są w błocie, pozostaje czysty: niezależny. Kwiat ten uwalnia delikatny zapach, który godnie kieruje się w stronę światła.

Donośność symbolu tej rośliny jest nie do określenia, nawet jeśli jest wymieszany z innymi symbolami. Oznacza nieśmiertelność, jest też symbolem jedności, w związku z tym dwa kwiaty lub jeden kwiat i liść na tej samej łodydze oznaczają (są życzeniem) wspólnotę uczuć i harmonii, jeśli kwiat jest jasnoniebieski oznacza uczciwość i skromność. W Buddyzmie owoc, kwiat i łodyga oznaczają przyszłość, teraźniejszość i przeszłość. W starożytnym Pekinie było przysłowie, które mówiło, że lotos rozkwita w urodziny Buddy.

SŁOŃ

Zgodnie z mitologią: kiedy Budda wybierał ją na swoją matkę, Królowa Maya śniła, że słoń o sześciu kłach wstąpił do jej łona (wszedł w jej biodra). Jego ciało miało kolor śniegu, a jego głowa kolor rubinowy.

Gdy nadszedł czas Budda urodził się z jej prawego biodra bez żadnego bólu. W Chinach słoń w naturalnych warunkach rozprzestrzeniał się i często był udomawiany w celach gospodarskich. Był wspaniałomyślnym (życzliwym) zwierzęciem, które często towarzyszyło bohaterom.
Wszechświat rozpościera się nad nim, a on istnieje dzięki niemu.
Z powodu jego fizycznej postawy, wysokiego wzrostu i donośnego głosu jest uznawany za symbol nieba. Według klasycznych indyjskich traktatów, słoniowi został dany dźwięk Ni (Nishada), który oznacza siedzącego nad tym, co jest wyżej.
W powszechnej tradycji słoń uznawany jest za południowe zwierzę; jego głos (zaskakująco brzmiący) porównywany jest do trąb wojennych i właściwie takie instrumenty były wykonywane z kłów słoni. Czasami w indyjskiej ikonografii jest przedstawiany ze skrzydłami, aby podkreślić jego niebiańską naturę.
Na dalekim wschodzie jest uważany za zwierzę o bardzo wzniosłym kodzie etycznym, jest w stanie wyrazić wdzięczność, zgodnie z niektórymi legendami, przywykł nagradzać swoich dobroczyńców pozwalając im odnaleźć duże ilości kości słoniowej, która jest symbolem siły i mądrości.
W tradycyjnej chińskiej ikonografii, przedstawiany jako symbol szczęścia, niesie na sobie dziecko mające możliwość wyboru.
Jest również symbolem cierpliwości, podstawowej cechy charakteru w Buddyzmie, stoi na jednej nodze pomimo, że jest wielkim i ciężkim stworzeniem.

KOŁO

Koło Dharmy Sanskryt– czakra, Tybetański ‘khor-lo) składa się z centralnego środka,  ośmiu lub więcej szczebli (szprych) i centralnej obręczy.
Koło jest symbolem uniwersalnym i każdy może go odnaleźć we wszystkich kulturach na całym świecie.
W kulturze buddyjskiej koło zostało szybko powiązane z koncepcją Koła Dharmy, zaczęło się od samego Buddy podczas pierwszej publicznej ekspozycji jego doktryny w Sarnath, niedaleko od Benares (dzisiejsze Waranasi w Parku Gazeli). Dlatego często Koło Dharmy jest przedstawiane między dwoma Gazelami.
Koło Dharmy może mieć kilka znaczeń. Zgodnie z trzema zwyczajami treningu buddyjskiego, wnętrze reprezentuje trening moralnej dyscypliny, co czyni umysł stabilnym, szczeble przedstawiają bezmyślność we wszystkich możliwych odmianach, która sprawia, że nasza ignorancja wzrasta znacząco. W końcu zewnętrzny okrąg oznacza koncentrację, która pozwala nam utrzymywać praktykę doktryny buddyjskiej. Dalej reprezentują one szlachetne ośmiorakie ścieżki, które doprowadzą ciebie do wyzwolenia, Dharmy i Sakyamuni Budda we własnej osobie.
Bardziej ogólnie, pośród ośmiu symboli dobrych życzeń, Koło Dharmy oznacza buddyjskie nauczanie czym jest całość, pełnia. Przypomina nam również, że Dharma obejmuje wszystkie rzeczy, nie ma początku ani końca i równocześnie stoi jak i się porusza.